Landrecht.

Teil I:  Cap. I - Cap. CXLVIII

 

Cap. I.

Als ein man ist in dem bann sechs wochen und einen tag.

Cap. II.

Von Constantino dem künig.

Cap. III.

Von auchten und von bannen.

Cap. IV.

Von den fridlichen tagen.

Cap. V.

Ein ander capitel.

Cap. VI.

Von guter gewonheit.

Cap. VII.

Von den herschilten.

Cap. VIII.

Der seines genossen man würt.

Cap. IX.

Von keiser karlis geboten.

Cap. X.

Von getaufften iuden.

Cap. XI.

Wie man lant täding haben sol.

Cap. XII.

Von zöllen.

Cap. XIII.

Wie man lant täding haben sol.

Cap. XIV.

Busz nach gnaden.

Cap. XV.

Von dem der an dem sunnentag feyles hat.

Cap. XVI.

Der sich des reiches gut underwindet.

Cap. XVII.

Künigkliche ere und keyserliche ere.

Cap. XVIII.

Von keyserlichem gerichte.

Cap. XIX.

Von vier landen.

Cap. XX.

Wenn man den künig klagen sol.

Cap. XXI.

Wie der künig dem reiche schwert.

Cap. XXII.

Niemann mag lehen on gericht hon er sey dann ein semp frey.

Cap. XXIII.

Wer zu künig edel genug ist.

Cap. XXIV.

Wer über den künig richtet und urteil sprichet.

Cap. XXV.

Wer über der fürsten urteyl gerichten mag.

Cap. XXVI.

Des reiches fronbott.

Cap. XXVII.

Wie man fronbotten welet.

Cap. XXVIII.

Wie man den keyser bannen sol

Cap. XXIX.

Wie man den künig kiesen sol.

Cap. XXX.

Wer den künig kieset.

Cap. XXXI.

Wie die fürsten kysent einen künig das mercke.

Cap. XXXII.

Wie man fürsten ampt empfahen solle.

Cap. XXXIII.

Von dem zepter lehen.

Cap. XXXIV.

Von des küniges gewalt.

Cap. XXXV.

Von des küniges rechte.

Cap. XXXVI.

Item wie man lant täding haben sol.

Cap. XXXVII.

Wie lang man gerichtes warten sol.

Cap. XXXVIII.

Wa hin der künig gebieten sol.

Cap. XXXIX.

Wie der künig in allen steten hoff gebieten sol.

Cap. XL.

Wie der künig hoff gebieten sol.

Cap. XLI.

Wie leyen fürsten hofe seind gebieten.

Cap. XLII.

Merck ein ander capitel von den leyen fürsten.

Cap. XLIII.

Item von den ertz bischoffen.

Cap. XLIV.

Von cristelichen dingen.

Cap. XLV.

Von Marggraffen und pfalczgraffen.

Cap. XLVI.

Von eygen.

Cap. XLVII.

Hie nach geschrieben vindestu von hohen dienst leuten.

Cap. XLVIII.

Hie nach geschriben vindest von dreyer hand freyer leut.

Cap. XLIX.

Von dreyer hand freyen leuten merck als wir her nach wol sagen künden.

Cap. L.

Von dreyer hand freyen leuten.

Cap. LI.

Von fünffer hand kind merck.

Cap. LII.

Der seinen genossen kempfflich ansprichet.

Cap. LIII.

Wie man beweret dz nieman des andern eigen sey ze rechte.

Cap. LIV.

Ob ein dienstman wenet er hab eygen leut merck also.

Cap. LV.

Der eygen leute freye lasset das merck also.

Cap. LVI.

Do zwen herren eygen leute gemein hond.

Cap. LVII.

Wer ein weybe freye lat das merck also.

Cap. LVIII.

Der ein weib frey lat.

Cap. LIX.

Ob ein frey fraw iren eigenen man zu ir leget.

Cap. LX.

Wie man eigen leut verlieren mag.

Cap. LXI.

Ob sich ein freyer man an ein gotzhausz geit.

Cap. LXII.

Wie eygen leut frey werdent.

Cap. LXIII.

Das sich ein weyb zu eigen geit das merck also.

Cap. LXIV.

Welcher dinstman eygen haben müg ze eygen mit recht.

Cap. LXV.

Wer eigen leut frey mag gelassen.

Cap. LXVI.

Der kinden eigen leute zu frye hin geit.

Cap. LXVII.

Da kind vor iaren eygen frey lond.

Cap. LXVIII.

Der seynen eygen knecht zu tode erschlecht dz capitel merck also.

Cap. LXIX.

Der eygen leut frey latt.

Cap. LXX.

Dem sein eigen leut enttrinnen.

Cap. LXXI.

Von eygen leuten.

Cap. LXXII.

Ob sich ein freye ze eigen wil ergaben.

Cap. LXXIII.

Gewer an eygen leuten.

Cap. LXXIV.

Hie nach geschriben merck also wie man richter welen sol.

Cap. LXXV.

Von fürsprechen.

Cap. LXXVI.

Von den ratgeben.

Cap. LXXVII.

Welche man ze getzeuge verwerffen sol.

Cap. LXXVIII.

Von den getzeugen.

Cap. LXXIX.

Wer über frey leut urteil sprechen sol.

Cap. LXXX.

Wer ze recht urteyl vindet.

Cap. LXXXI.

Wer vor gericht urteyl sprechen sol.

Cap. LXXXII.

Von den czwölffen die gerichtes helffent.

Cap. LXXXIII.

Von fürsprechen.

Cap. LXXXIV.

Wie man recht erkauffen sol das merck also.

Cap. LXXXV.

Wer ze haut und ze har wol gerichten mage.

Cap. LXXXVI.

Wer über menschen blut richter gesein müg.

Cap. LXXXVII.

Wie der richter eeliche ding gebieten sol.

Cap. LXXXVIII.

Weltliche und geistlich leut an einander beklagen sol.

Cap. LXXXIX.

Ob ein fürsprech stamlet.

Cap. XC.

Wen der fronbot behalten sol.

Cap. XCI.

Wie man einen richter fragen sol.

Cap. XCII.

Ob man einen man verachten will.

Cap. XCIII.

Wie man umb gülte richten sol das merck also.

Cap. XCIV.

Welches die fürgebot seind das merck also.

Cap. XCV.

Wie man busz verdienet gegen dem richter.

Cap. XCVI.

Der gut an sprichet.

Cap. XCVII.

Von auchten.

Cap. XCVIII.

Wa der man umb sein eigen richten sol merck also.

Cap. XCIX.

Von aucht schaczen.

Cap. C.

Wer vor gericht nicht antwürten wil.

Cap. CI.

Wie man ausz der auchte kommen sol.

Cap. CII.

Wen man über den auchter nit gerichten mag merck also.

Cap. CIII.

Ob dem richter gebüsset würt und dem klager nicht.

Cap. CIV.

Von unredlicher fräfflin.

Cap. CV.

Der dem richter nicht gewisz genug ist.

Cap. CVI.

Von den gebunden tagen.

Cap. CVII.

An wie manige hande eyn gerichte kumpt.

Cap. CVIII.

Von urteyl främder lande nach irem sitten.

Cap. CIX.

Der eyn urteyl nicht vinden mag.

Cap. CX.

Von pfaffen fürsten gerichte.

Cap. CXI.

Wer umb gericht wirt beklagt.

Cap. CXII.

Von kämpflicher ansprach.

Cap. CXIII.

Wer gelobet ein gewißheit umb eyn sache.

Cap. CXIV.

Wer für gerichte bracht wirt gefangen.

Cap. CXV.

Wie man yegliche schulde richten soll mit dem tode das merck also.

Cap. CXVI.

Der fronbotten recht.

Cap. CXVII.

Von maniger bande fräffeln one blutrünse.

Cap. CXVIII.

Der kind ansprichet under vierzehen iaren.

Cap. CXIX.

Wer für den andern antwürtten sol.

Cap. CXX.

Da czwen geleych ansprach hand an eyn gutt.

Cap. CXXI.

Von geleicher ansprach merck also.

Cap. CXXII.

Von der gewere merck also.

Cap. CXXIII.

Von dingflucht merck.

Cap. CXXIV.

Von ansprach.

Cap. CXXV.

Von rechtlossen leuten.

Cap. CXXVI.

Von gewere merck.

Cap. CXXVII.

Von gleycher ansprach.

Cap. CXXVIII.

Item wa man umb eygen klagen sol.

Cap. CXXIX.

Ob der richter seyn gewett nit fündet auff eynes gutte.

Cap. CXXX.

Wie vil eyn man seyner fründe für gerichte mit im bringen sol.

Cap. CXXXI.

Wen man umb geltte vahen sol.

Cap. CXXXII.

Unnd der umb gült klaget merck also.

Cap. CXXXIII.

Der sein gut seczt zu fluchtsalle das merck also.

Cap. CXXXIV.

Wer vor gerichte beklaget wirt umb schulde.

Cap. CXXXV.

Der eynen ansprichet umb seyn treuwe merck also.

Cap. CXXXVI.

Der hör flüchtig wirt das merck also.

Cap. CXXXVII.

Von den fronbotten.

Cap. CXXXVIII.

Von rechtlossen leuten merck also.

Cap. CXXXIX.

Der eynen fryd brichet.

Cap. CXL.

Der an dem gericht fräffelt.

Cap. CXLI.

Wer des ersten fürsprechen nyeman sol.

Cap. CXLII.

Wer an fürgebott den anderen beklagen sol.

Cap. CXLIII.

Die eyn ander geleych fürgebittendt.

Cap. CXLIV.

Von fängknuß an gericht.

Cap. CXLV.

Ob eyn weyb lebendige kind treit dz merck also.

Cap. CXLVI.

Wie man über toren richten sol das merck also.

Cap. CXLVII.

Wie man eynen stummen richten soll.

Cap. CXLVIII.

Von dieben under vierzehen iaren.

 

Teil II:  Cap. CXLIX - Cap. CCLI

 

Cap. CXLIX.

Dise wort sprach got selber wider Moysen auff dem heyligen berg Synai, und das einen yeglichen richter mit fleyß zu lesen und zu betrachten ist.

Cap. CL.

In wie vil auchte eyner kommet.

Cap. CLI.

Der ächter hausset oder hoft merck also.

Cap. CLII.

Wie man auchter und auch fryd brecher vahen soll.

Cap. CLIII.

Von frid brechern merck.

Cap. CLIV.

Wie man auß der auchte kommen sol.

Cap. CLV.

Der in des künigs auchte komett.

Cap. CLVI.

Were den auchter beherbergett.

Cap. CLVII.

Wem mann die gefangen antwürten sol.

Cap. CLVIII.

Von gefengknuß.

Cap. CLIX.

Der diepheit kauffet oder raub und das geantwurt würt das ein lang urteil würt.

Cap. CLX.

Von dybheit und von raube.

Cap. CLXI.

Von diepheit und von raube.

Cap. CLXII.

Von hant getat merck.

Cap. CLXIII.

Wie man fräfflin und wunden büssen sol.

Cap. CLXIV.

Der ein ansprichet on schuld.

Cap. CLXV.

Hie nach geschriben merck von notwere.

Cap. CLXVI.

Aber von der notwere.

Cap. CLXVII.

Umb den totschlag merck.

Cap. CLXVIII.

Von der hant getat.

Cap. CLXIX.

Von kempffen.

Cap. CLXX.

Aber von kempffen merck.

Cap. CLXXI.

Wer zu dem ersten in den kampffe kommet das merck also.

Cap. CLXXII.

Wie man ze kampff tag geit das merck also.

Cap. CLXXIII.

Wie ein lamer man kempffen sol.

Cap. CLXXIV.

Von kempffe.

Cap. CLXXV.

Der den andern wundet.

Cap. CLXXVI.

Wer dreyer buß schuldig würt.

Cap. CLXXVII.

Die iar und tag in des reiches auchte seind, also.

Cap. CLXXVIII.

Der einer wunden über das iare stirbet.

Cap. CLXXIX.

Der eins mans knecht schlecht.

Cap. CLXXX.

Wie ein kint seinen leib verwürcken mag merck also.

Cap. CLXXXI.

Von leren kinden.

Cap. CLXXXII.

Aber von leren kinden.

Cap. CLXXXIII.

Darnach merck hie nach also mit einer fräffly drey busse.

Cap. CLXXXIV.

Der ein menschen in der kirchen tötet.

Cap. CLXXXV.

Der in der kirchen stilet.

Cap. CLXXXVI.

Der diebig oder räubig gut bey dem andern vindet.

Cap. CLXXXVII.

Von der kirchen frid.

Cap. CLXXXVIII.

Von der notwere des straszraubes merck also.

Cap. CLXXXIX.

Von den lantrauberen.

Cap. CXC.

Von reysen merck also.

Cap. CXCI.

Von gerichtes not dem land ze gut und ze nucz.

Cap. CXCII.

Von fürsten und von bürgen merck also.

Cap. CXCIII.

Wie man des küniges fride schweren sol das merck also.

Cap. CXCIV.

Wie pfaffen und iuden ir recht verlierent.

Cap. CXCV.

Wie der künig über seinen freund richten sol.

Cap. CXCVI.

Wie man gerichtes helffen sol.

Cap. CXCVII.

Ob der herre seinen man suchet merck also.

Cap. CXCVIII.

Ob der herr flüchtig würt dz merck hie nach geschriben.

Cap. CXCIX.

Wer sich wider den keiser wapnet.

Cap. CC.

Von den reysen merck.

Cap. CCI.

Der den anderen schlecht on wunden.

Cap. CCII.

Da man und weib gefangen leyt.

Cap. CCIII.

Von gefengknusz merck also.

Cap. CCIV.

Nun vahen wir wider an von dem der da des nachtes Choren stilet wes er darumb schuldig würt merck also.

Cap. CCV.

Ob man korn in der nacht stilt.

Cap. CCVI.

Der fromdes koren schneidet.

Cap. CCVII.

Von offner diepheit und von heimlicher diepheit merck.

Cap. CCVIII.

Wer das heysse eysen tragen sol.

Cap. CCIX.

Der stilet und das hyltt.

Cap. CCX.

Der ein mensche stylet.

Cap. CCXI.

Vindet man bei einem mann diebig oder raubig gutt.

Cap. CCXII.

Aber von diepheyt merck.

Cap. CCXIII.

Eyner der seyn eygen gutte stylet das merck also.

Cap. CCXIV.

Wie man ze recht zolle geben sol.

Cap. CCXV.

Von geleyte merck.

Cap. CCXVI.

Der über gebauwen felde fert das merck also.

Cap. CCXVII.

Der holcz graß oder visch stilet.

Cap. CCXVIII.

Der schäcz under die erd begröbt.

Cap. CCXIX.

Von dem der da fremden acker bauwet.

Cap. CCXX.

Wer in eynes mannes bomgartten gaut.

Cap. CCXXI.

Wer da vihe czu schaden treibet das merck also.

Cap. CCXXII.

Wie eyn yeglich hirte zu recht vihes pflegen soll.

Cap. CCXXIII.

Der främden acker eret.

Cap. CCXXIV.

Der unrecht zu acker gat.

Cap. CCXXV.

Von dem der fremdes vihe eyn treybet.

Cap. CCXXVI.

Dicz ist von heimsuchung dz merck hienach geschriben.

Cap. CCXXVII.

Der eynen vogel schiessen wil und trüffet einen menschen.

Cap. CCXXVIII.

Da eyner einen baum vellet und eynen menschen triffet.

Cap. CCXXIX.

Ob die leut ein wagen umb werffent.

Cap. CCXXX.

Ob ein man dem andern seyn roß wundet.

Cap. CCXXXI.

Von dem der seynen mage ertöttet on schulde heymlich oder offenlich.

Cap. CCXXXII.

Wie weyt des küniges strausse süllen seyn, das seit uns diß buch hienach.

Cap. CCXXXIII.

Wie man gruben graben sol in der strausse.

Cap. CCXXXIV.

Von vesten bauwen.

Cap. CCXXXV.

Wie man märckt bawen sol merck also.

Cap. CCXXXVI.

Der dem andern seyn burg oder seyn hauß angewynnet.

Cap. CCXXXVII.

Wie man über hauß unnd über bürg richten sol.

Cap. CCXXXVIII.

Von getzymmer.

Cap. CCXXXIX.

Aber von gezymer.

Cap. CCXL.

Aber von gezymer.

Cap. CCXLI.

Von fremder arbeit.

Cap. CCXLII.

Dem främdes gutte verstolen wirt, das merck hienach geschriben also.

Cap. CCXLIII.

Dem främdes gut verstolen wirt.

Cap. CCXLIV.

Der eynem sein gut seczet oder leyhet.

Cap. CCXLV.

Nun seit es aber von lehenung.

Cap. CCXLVI.

Aber von lehenung merck.

Cap. CCXLVII.

Der den andern gut empfilhet.

Cap. CCXLVIII.

Wer pfand umb gilt leihet.

Cap. CCXLIX.

Der dem andern seyn gut verlewset.

Cap. CCL.

Von lehenunge merck also.

Cap. CCLI.

Von dem spile merck also.

 

Teil III:  Cap. CCLII - CCCLI

 

Cap. CCLII.

Von der sipp zalle merck hienach geschriben also.

Cap. CCLIII.

Wie eyn kind vatter unnd mutter erbe mag verwürcken.

Cap. CCLIV.

Wie pfaffen erbent mit geschwistergit.

Cap. CCLV.

Von bruder kind erbteile.

Cap. CCLVI.

Der erbet der sol auch geltten.

Cap. CCLVII.

Was erben nicht geltten süllendt.

Cap. CCLVIII.

Der nit erbe der gelt nit.

Cap. CCLIX.

Der frawen meister ist der man.

Cap. CCLX.

Der an dem richter und an dem fronbotten fräffelt.

Cap. CCLXI.

Und mage wol eyn man zweyer buße verfallen.

Cap. CCLXII.

Der vatter erbet des kindes gutte.

Cap. CCLXIII.

Von erbteyl.

Cap. CCLXIV.

Wie man die ansprache versaumet also.

Cap. CCLXV.

Was varendes gut heisset.

Cap. CCLXVI.

Das gegenwürtig Capitel ist von tod leybe also.

Cap. CCLXVII.

Ob sy eyn kind münichet.

Cap. CCLXVIII.

Der sich in geystliches leben tut on seyns weybes urlaub.

Cap. CCLXIX.

Von tod leybe.

Cap. CCLXX.

Der ane erben stirbet also.

Cap. CCLXXI.

Ob eyn mensche on erben verfert.

Cap. CCLXXII.

Das reych unnd auch die schwaben mügendt sich nit versaumen.

Cap. CCLXXIII.

Wie der man seynes weibs meyster ist merck also.

Cap. CCLXXIV.

Wer erbe lassen mag.

Cap. CCLXXV.

Von arckwonigen leuten.

Cap. CCLXXVI.

Von unczeittigen kindern.

Cap. CCLXXVII.

Was der czeinßman erbet.

Cap. CCLXXVIII.

Dem man unrechtes gutt lat unwissend merck also.

Cap. CCLXXIX.

Wie eyn fraw mit iren kinden ir gut teylen soll.

Cap. CCLXXX.

Aber von erbteyl.

Cap. CCLXXXI.

Erbteyl geschwistergitt.

Cap. CCLXXXII.

Erstirbet eyn eygen man on erben merck also.

Cap. CCLXXXIII.

Wie weib und man czwen weg erbendt also mercke hienach geschriben.

Cap. CCLXXXIV.

Von erbteile der kinde es seyen sün oder töchteren merck hienach also.

Cap. CCLXXXV.

Alles von erbteile merck.

Cap. CCLXXXVI.

Von berautten kindern.

Cap. CCLXXXVII.

Von kinder erbe.

Cap. CCLXXXVIII.

Der on weyb und on kinde tod gelyt.

Cap. CCXXXIX.

Der on erben oder on geschefft stirbet.

Cap. CCXC.

Der on geschäfft stirbet.

Cap. CCXCI.

Von viererley erben merck.

Cap. CCXCII.

Der mit der haut vergiltet der sol ze recht nit mer.

Cap. CCXCIII.

Weliche schulde die erben geltten süllend oder nicht.

Cap. CCXCIV.

Wie new geboren kind erbent.

Cap. CCXCV.

Da eyn tochter ir ungenoß nyempt merck also.

Cap. CCXCVI.

Ist das ein vatter sein kind enterben will.

Cap. CCXCVII.

Was ein man seynem elichen weib zu morgengab geben mag das merck also.

Cap. CCXCVIII.

Von morgengab.

Cap. CCXCIX.

Von heymstewr merck.

Cap. CCC.

Ob eyn man von seynem weyb gescheiden wirt.

Cap. CCCI.

Von leybding.

Cap. CCCII.

Der auff lehen leibding leyhet.

Cap. CCCIII.

Von frawen leibding.

Cap. CCCIV.

Aber von leybding also.

Cap. CCCV.

Wie der man gewere erczeugen sol.

Cap. CCCVI.

Den der richter irret das er das gutt nit verkauffen mag das merck also.

Cap. CCCVII.

Der fründen guttes schaffet merck also.

Cap. CCCVIII.

Wie der man seyn eygen hyn geben mag das es krafft hab merck also.

Cap. CCCIX.

Wie frawen vor gericht süllen klagen und antwürten.

Cap. CCCX.

Der gut hyngeyt unnd nit gewer daran hatt.

Cap. CCCXI.

Wie ein yeglich man seins guts mit recht onwerden mag.

Cap. CCCXII.

Ob eyn man seyn gut auß geit und wider empfahet.

Cap. CCCXIII.

Der selbe tut der habe auch selbe.

Cap. CCCXIV.

Der gut wider vordert das er auff geben hat oder verkaufft hatt.

Cap. CCCXV.

Wer ze recht pfleger müg geseyn.

Cap. CCCXVI.

Ob eyn man gut verspyltt.

Cap. CCCXVII.

Da eynes kindes pfleger im seyn leut frey lasset.

Cap. CCCXVIII.

Über pfleger das merck.

Cap. CCCXIX.

Von pflegern merck also.

Cap. CCCXX.

Von arckwonigen pflegern merck also.

Cap. CCCXXI.

Dicz ist von gemacheten pflegern.

Cap. CCCXXII.

Da eyn man eyner iunckfrawen pfleger ist.

Cap. CCCXXIII.

Wie frawen oder magte klagent auf ir vormunde.

Cap. CCCXXIV.

Von vormunde.

Cap. CCCXXV.

Von dem vormunde.

Cap. CCCXXVI.

Wer vormundes darben sol.

Cap. CCCXXVII.

Von bürgschafft.

Cap. CCCXXVIII.

Von ungericht merck.

Cap. CCCXXIX.

Von pfenden ongericht.

Cap. CCCXXX.

Ob eyn vihe das ander tötet.

Cap. CCCXXXI.

Wie sich der man für den herren sol laussen pfenden.

Cap. CCCXXXII.

Von zeinß gutte.

Cap. CCCXXXIII.

Wie man zeinß vorderen sol.

Cap. CCCXXXIV.

Der an eynem lehen fräffelt.

Cap. CCCXXXV.

Wenn sich ein yeglich nucz ergangen hatt merck also.

Cap. CCCXXXVI.

Von den bauleutten.

Cap. CCCXXXVII.

Von mülynen von zöllen und von münssen.

Cap. CCCXXXVIII.

Wenn man das gut verdienen soll.

Cap. CCCXXXIX.

Der eyn wittwen nyemet.

Cap. CCCXL.

Von zeynß gutt.

Cap. CCCXLI.

Aber von zeinsz gut das merck also.

Cap. CCCXLII.

Von den wucheren merck.

Cap. CCCXLIII.

Wie man eid schweren sol das merck also.

Cap. CCCXLIV.

Also merck hienach dises von meyneide.

Cap. CCCXLV.

Welich gelübt der man brechen sol.

Cap. CCCXLVI.

Von der iuden recht das merck also.

Cap. CCCXLVII.

Von der iuden eyde.

Cap. CCCXLVIII.

Von kätzern merck also hienach.

Cap. CCCXLIX.

Ob eyn kristen bey eyner iüdyn leyt.

Cap. CCCL.

Von dem nottzogen das merck also.

Cap. CCCLI.

Von der nottnunfft mercke.

 

Teil IV:  Cap. CCCLII - Cap. CDXII

 

Cap. CCCLII.

Wie man das wilde iagen sol das merck also.

Cap. CCCLIII.

Von schädlichen tieren.

Cap. CCCLIV.

Von dem der eyn schedlichs pfert hatt.

Cap. CCCLV.

Von wilden vogeln das merck also.

Cap. CCCLVI.

Auch von vogeln.

Cap. CCCLVII.

Aber von vogeln merck.

Cap. CCCLVIII.

Von tauben unnd von pfawen merck also.

Cap. CCCLIX.

Von vederspyll.

Cap. CCCLX.

Von zämen vogeln das merck also.

Cap. CCCLXI.

Der wilde tier heymlich machen will.

Cap. CCCLXII.

Von schädlichen tieren das merck also.

Cap. CCCLXIII.

Von allerley hund wer die schlecht oder stiltt.

Cap. CCCLXIV.

Von den treybhunden merck also.

Cap. CCCLXV.

Von spürhunden merck.

Cap. CCCLXVI.

Ob eyn hund eynen man anlauffet.

Cap. CCCLXVII.

Der eynen hund lämet.

Cap. CCCLXVIII.

Von spärbern unnd von vederspyl.

Cap. CCCLXIX.

Von späwern

Cap. CCCLXX.

Von ymen.

Cap. CCCLXXI.

Von der Ee, von unrechten kinden. Merck von ersten den anfang auff die matery.

Cap. CCCLXXII.

Von unrechten kinden merck.

Cap. CCCLXXIII.

Wer vormundes emberen sol.

Cap. CCCLXXIV.

Wie uneelich kind zu Eekinden werdent.

Cap. CCCLXXV.

Wer unrecht bey seiner Ee siczet on sein wissen.

Cap. CCCLXXVI.

Wie man eelich recht erczeugen sol.

Cap. CCCLXXVII.

Von leytgeben merck also.

Cap. CCCLXXVIII.

Der den andern rüget.

Cap. CCCLXXIX.

Von den die vergifft machent.

Cap. CCCLXXX.

Wie der man sein gut in gewalt haben sol, das merck also.

Cap. CCCLXXXI.

Von des mannes iar zal merck.

Cap. CCCLXXXII.

Wen der iüngling ein weib genemen mag on seins vatters willen also.

Cap. CCCLXXXIII.

Wenn ein vatter seinen sun von im sündert.

Cap. CCCLXXXIV.

Von insigeln merck hie also.

Cap. CCCLXXXV.

Ob ein schreiber valsch hantfest schreibet.

Cap. CCCLXXXVI.

Wie man pfennig schlahen sol.

Cap. CCCLXXXVII.

Der dem andern icht lobet also.

Cap. CCCLXXXVIII.

Der unrecht wag hat.

Cap. CCCLXXXIX.

Der gut vindt auff seinem eigen.

Cap. CCCXC.

Der gut vindt auff der strasz.

Cap. CCCXCI.

Von vogtding merck also.

Cap. CCCXCII.

Wer einen fürsprechen nymmet also.

Cap. CCCXCIII.

Wie sich ein man versprichet.

Cap. CCCXCIV.

Von der schwaben urteil.

Cap. CCCXCV.

Von schöpffen.

Cap. CCCXCVI.

Von dem ob ein richter stirbet.

Cap. CCCXCVII.

Der sich eins gutes ze unrecht underwint.

Cap. CCCXCVIII.

Wie man in der alten ee yeglich frävel buste.

Cap. CCCXCIX.

Ob ein weib von irem man gescheiden würt.

Cap. CD.

Von eehafften dingen.

Cap. CDI.

Von dem landt sitten.

Cap. CDII.

Von dem zeinßgut merck.

Cap. CDIII.

Wie man eins newen dorffes beginnet.

Cap. CDIV.

Von dem dorff gericht merck.

Cap. CDV.

Wie man eigen leut erczeuge das merck also.

Cap. CDVI.

Der sich einem ergeit und dem andern nimpt.

Cap. CDVII.

Da der geczeuge wil ee sagen Ee man in fraget.

Cap. CDVIII.

Wie ein man seine kind verkauffen mag.

Cap. CDIX.

Von tod leiben merck also.

Cap. CDX.

Wer näher erbet von rechte.

Cap. CDXI.

Von rechtlosen leuten.

Cap. CDXII.

Von heiligen mauren.

 

Lehenrecht.

Teil V:  Cap. CDXIII - Cap. DLXXIV

 

Cap. CDXIII.

Von den herschilten.

Cap. CDXIV.

Die keinen schilt füren.

Cap. CDXV.

Von gleicher ansprach.

Cap. CDXVI.

Pfaffen und frawen lehen.

Cap. CDXVII.

Wie der man seinem herren hulde schwert.

Cap. CDXVIII.

Wie der man die lehen auff geit.

Cap. CDXIX.

Die weil der man nit schwert.

Cap. CDXX.

Wie der künig sein hervart gebiete dz merck.

Cap. CDXXI.

Zu welcher zeit man auff den tag kommen sol.

Cap. CDXXII.

Ob der herr dem mann tag versät.

Cap. CDXXIII.

Ob ein herr dem mann laugnet.

Cap. CDXXIV.

Von geding merck also.

Cap. CDXXV.

Ob zwen der gewer darbent das merck also.

Cap. CDXXVI.

Der zu einem pfand leihet.

Cap. CDXXVII.

Ob ein man ein lehen verschmehet.

Cap. CDXXVIII.

Da ir zwen ein lehen hond also.

Cap. CDXXIX.

Wie ein herr einem man gebieten sol.

Cap. CDXXX.

Der herschiltes darbet.

Cap. CDXXXI.

Wie der man in lehenrecht muß sein also.

Cap. CDXXXII.

Gedingte lehen on des mannes willen.

Cap. CDXXXIII.

Ob der herr den man des gutes nicht beweiset also.

Cap. CDXXXIV.

Der lehen verkauffet.

Cap. CDXXXV.

Ob der herre dem mann das gut mit gewalt nimpt.

Cap. CDXXXVI.

Der von münssen oder von mülen oder auff zoll gut leyhet.

Cap. CDXXXVII.

Wer lehenrecht tun mag das merck also.

Cap. CDXXXVIII.

Des verbannen mans geczeug.

Cap. CDXXXIX.

Verseczung on des herren hant.

Cap. CDXL.

Ein geczeugnuß mit siben mannen.

Cap. CDXLI.

Drey geczeugen.

Cap. CDXLII.

Von den zeinß lehen merck also.

Cap. CDXLIII.

Der gewer hat dem sol man besseren.

Cap. CDXLIV.

Der zeinßlehen einem andern herren vergicht.

Cap. CDXLV.

Wie man den herren seines guts weisen sol.

Cap. CDXLVI.

Wie der herre den man verston sol.

Cap. CDXLVII.

Von vordrung also.

Cap. CDXLVIII.

Der an den oberen herren wirt geweyset.

Cap. CDXLIX.

Der seyn lehen nit versprichet.

Cap. CDL.

Wie man dem herren nicht sol antwürtten.

Cap. CDLI.

Wie man fürsprechen geit.

Cap. CDLII.

Ungebornen lehens erben also.

Cap. CDLIII.

Wes der man ze recht wegret.

Cap. CDLIV.

Wen der herr ze manschaffte versprechen sol also.

Cap. CDLV.

Von fürsten lehen das merck also.

Cap. CDLVI.

Wie der man sprechen und gebaren sol.

Cap. CDLVII.

Als sich der herre geczeuges vermisset.

Cap. CDLVIII.

Unnd stirbet der herre also.

Cap. CDLIX.

Ob der herre das kind anfellet also.

Cap. CDLX.

In die sybende hande.

Cap. CDLXI.

Von der iarczall.

Cap. CDLXII.

Wann eyn kind ist lehenbar.

Cap. CDLXIII.

Der kind umb lehen anspricht also.

Cap. CDLXIV.

Von den lehen kinden also.

Cap. CDLXV.

Von anfalle.

Cap. CDLXVI.

Von verseczten lehen.

Cap. CDLXVII.

Wenn die mann ir lehen süllend vorderen das merck also.

Cap. CDLXVIII.

Von lehen vordrung also.

Cap. CDLXIX.

Ob eyn lehen eygen ist.

Cap. CDLXX.

Da vil brüder lehen warttendt.

Cap. CDLXXI.

Wölich kind lehenber ist das merck also.

Cap. CDLXXII.

Wer lehen seynem herren oder seynen kinden empfrämden will das merck also.

Cap. CDLXXIII.

Wie der herre seyn lehen nit verzeyhen mag blinden noch lamen.

Cap. CDLXXIV.

Der lehen eygnet.

Cap. CDLXXV.

Der vil brüdern leyhet eyn gut also.

Cap. CDLXXVI.

Der von muttwillen leyhet merck also.

Cap. CDLXXVII.

Belehent weib oder magt.

Cap. CDLXXVIII.

Da kind lehen empfahet bei irs vatters leybe.

Cap. CDLXXIX.

Wie sich erblehen wandeltt.

Cap. CDLXXX.

Wie der herre seyn trew brichet an dem mann.

Cap. CDLXXXI.

Von unrechter gewer also.

Cap. CDLXXXII.

Wer geczeug so seyn.

Cap. CDLXXXIII.

Wie der man seyn lehen sol versprechen.

Cap. CDLXXXIV.

Von unrechter zwangesal.

Cap. CDLXXXV.

Wenn der man die gewer hat.

Cap. CDLXXXVI.

Wie der man besser recht hat denn der herre.

Cap. CDLXXXVII.

Von gewer also.

Cap. CDLXXXVIII.

Wie der man vor dem herren erczeugen sol.

Cap. CDLXXXIX.

Ob der man des herrn tag nit suchet das merck also.

Cap. CDXC.

Der seyn gut veriaret also.

Cap. CDXCI.

Von unrechtem gewalt.

Cap. CDXCII.

Wie sich die iarczalle wandlent.

Cap. CDXCIII.

Von des suns antwürtt stat also geschriben.

Cap. CDXCIV.

Von lehen gewer also.

Cap. CDXCV.

Dem man seyn gut verteilt das er es höret also.

Cap. CDXCVI.

Was der herre auff den man erczeugen mag.

Cap. CDXCVII.

Von des reichs dienst.

Cap. CDXCVIII.

Der herre sol zu dem mynsten syben mann han.

Cap. CDXCIX.

Der seynen man wil nydern.

Cap. D.

Was der man dem obern herren klagen sol.

Cap. DI.

Wie der herr seyn recht verlüset gegen seynem mann.

Cap. DII.

Wenne des mannes iarczall anfahet.

Cap. DIII.

Von der iarczal also.

Cap. DIV.

Wer bürgen seczen muß in lehen recht also merck.

Cap. DV.

Der verlyhens gut leyhet das merck also.

Cap. DVI.

Der seynen schiltt nynderet das merck also.

Cap. DVII.

Der lehen auff gut leihet.

Cap. DVIII.

Wie der herre gewette erzeuget auff den man.

Cap. DIX.

Von man lehen.

Cap. DX.

Wer von lehen saczung wil.

Cap. DXI.

Was recht lehen ist also.

Cap. DXII.

Von recht lehen und erb lehen.

Cap. DXIII.

Von schiltlehen.

Cap. DXIV.

Von kamer lehen.

Cap. DXV.

Wie frawen und man lehen miteinander haben sollend.

Cap. DXVI.

Ob der man seinem weib gut dinget.

Cap. DXVII.

Stirpt ein man vor der iarczal.

Cap. DXVIII.

Von kinden.

Cap. DXIX.

Von anfallen.

Cap. DXX.

Der seynem fründt gut auff gibt also.

Cap. DXXI.

Von der fluchtsal.

Cap. DXXII.

Von der gewer.

Cap. DXXIII.

Von unrechter gewere.

Cap. DXXIV.

Von czeynßlehen.

Cap. DXXV.

Von gericht.

Cap. DXXVI.

Von ambptmannes lehen also.

Cap. DXXVII.

Von hoff recht.

Cap. DXXVIII.

Eyn gancz lehen täding.

Cap. DXXIX.

Wie der herr seinen mannen von erst tädingen geyt.

Cap. DXXX.

Alles von tedinge.

Cap. DXXXI.

Wenn der man dem herren lehens rechten wider ist.

Cap. DXXXII.

Ob der herr und der man an einander schaden tundt.

Cap. DXXXIII.

Der vor lehenrecht nit antwurtet.

Cap. DXXXIV.

Wie man richter nemen sol in lehenrecht also.

Cap. DXXXV.

Ob der man dem herren das gut verleuset.

Cap. DXXXVI.

Von saczung on des herren urlaub also.

Cap. DXXXVII.

Von fluchtsall.

Cap. DXXXVIII.

Von gewette merck also.

Cap. DXXXIX.

Ob der man dem obern herren klaget.

Cap. DXL.

Von czeynßlehen also.

Cap. DXLI.

Von gewett also.

Cap. DXLII.

Von fürsten gewette also.

Cap. DXLIII.

Aber von gewette also.

Cap. DXLIV.

Der nicht ein pfund gült hat.

Cap. DXLV.

Wie man urteil verwürckt.

Cap. DXLVI.

Der ein urteil verwürffet.

Cap. DXLVII.

Von gerichtes lehen.

Cap. DXLVIII.

Von vanen lehen also.

Cap. DXLIX.

Von gerichte.

Cap. DL.

Wen der künig zu ächte tut also.

Cap. DLI.

Von gelyhem eygen also.

Cap. DLII.

Von burgklehen.

Cap. DLIII.

Ob eyn man stirbet die weyl sein weib kind treit.

Cap. DLIV.

Von burgklehen.

Cap. DLV.

Aber von burgklehen.

Cap. DLVI.

Von künigklichen tädingen.

Cap. DLVII.

Von burgklehen recht.

Cap. DLVIII.

Von vanenlehen also.

Cap. DLIX.

Von burgklehen also.

Cap. DLX.

Recht lehen von burgklehen.

Cap. DLXI.

Ob eyn burge zerbrochen würde.

Cap. DLXII.

Wer eyn burg unnd burgklehen teylet.

Cap. DLXIII.

Der eyn burgklehen auffgeyt.

Cap. DLXIV.

Von lehen da czeynser eyn hörendt also.

Cap. DLXV.

Wie der herre und der man eynander sagen süllen.

Cap. DLXVI.

Von widersagen also.

Cap. DLXVII.

Von burgkmeysters lehen also.

Cap. DLXVIII.

Wie alle recht ze ende bracht sindt.

Cap. DLXIX.

Von baulehen merck also.

Cap. DLXX.

Wie czwey dorff umb eyn marck kriegent also.

Cap. DLXXI.

Wie der man an den anderen herren nicht gevolgen mag.

Cap. DLXXII.

Wie eyn man des herren gebot leysten mag.

Cap. DLXXIII.

Der an seines herren ungenosse geweysset wirt also.

Cap. DLXXIV.

Hie hat dises buch also eyn ende.